Odniósł wiele sukcesów: pokonał Jutungów w Recji, potem innych barbarzyńców w Noricum, a w 432 ponownie rozbił Franków i został konsulem. Rychło musiał jednak uciekać do Hunów, gdy w bitwie pod Arminium przegrał walkę o kontrolę nad Italią z wodzem wojsk cesarskich w Afryce, Bonifacjuszem. Po śmierci konkurenta wrócił do Italii z Hunami i powrócił do władzy poślubiając wdowę po Bonifacjuszu, Pelagię. W 435 Aecjusz otrzymał tytuł patrycjusza. W następnych latach nadal wojował z barbarzyńcami w Galii. W 436 pokonał Burgundów i zawarł z nimi pokój, potem jednak nasłał na nich Hunów, którzy dokończyli dzieła zniszczenia. W 438 z pomocą Hunów z powodzeniem walczył z Wizygotami. W 439 został uhonorowany przez senat i lud posągiem w Rzymie. W 447 lub 448 zaprowadził porządki wśród Alanów i Franków w Galii.
Walki przeciw Hunom W bitwie na Polach Katalaunijskich w 451 wojska rzymskie i wizygockie pod jego dowództwem wspólnie pokonały Hunów pod wodzą króla Attyli. Mimo odniesionego zwycięstwa nie zniszczył on Hunów, lecz pozwolił im się wycofać, tak by nadal stanowili oni przeciwwagę dla Gotów w myśl zasady „dziel i rządź” (divide et impera). W 452 ponownie starał się przeciwdziałać najazdom Hunów, organizując obronę na linii rzeki Pad.