W 1663 roku został członkiem Royal Society, ożenił się także z Lady Elizabeth Howard, co stało się dla niego wielkim awansem społecznym. Miał z nią trzech synów. Prawdziwa sława przyszła do niego dopiero po roku 1666. W 1668 został wyznaczony po Williamie Davenancie nadwornym poetą rodziny królewskiej (Poet Laureate). Utracił tę pozycję po dwudziestu latach, wraz z upadkiem króla Jakuba II. Nadal wiódł prym jako twórca komedii, jego najlepiej znanym utworem z tego gatunku jest Marriage A-la-Mode (1672). W latach 80. Dryden skoncentrował się na poezji, stosując rymowany dwuwiersz (heroic couplet), nadal jednak pisał sztuki oraz libretta. W 1686 roku przeszedł na katolicyzm. Przełożył obszerny żywot Franciszka Ksawerego autorstwa Dominicka Bohoursa. Dokonał też kilku tłumaczeń Eneidy Wergiliusza i pism Horacego, Owidiusza i Homera. Jest pochowany w Westminster Abbey. Jego grób znajduje się między miejscami spoczynku Geoffreya Chaucera i Abrahama Cowleya.
Jego najstarszy syn, Charles Dryden (1665/1666-1704), został szambelanem papieża Innocentego XII. Po powrocie do Anglii w 1697 lub 1698 utonął w Tamizie.