Miller & Storer, 1950) – zamieszkuje południowy Meksyk.
Morfologia Wygląd zewnętrzny Ogólnie sikora meksykańska podobna jest do sikory jasnoskrzydłej i sikory górskiej – czarna „czapeczka”; duże białe policzki; boki i podskrzydle jasnoszare; skrzydła i ogon ciemnoszare; krótki czarny dziób; jedynie duży czarny „śliniaczek” i jasny brzuch może pomóc w odróżnieniu tego gatunku. Samice są ubarwione tak samo jak samce. Ptak ten posiada specyficzny głos i śpiew, i dzięki temu jest najłatwiej go odróżnić od innych bardzo podobnych sikor. Rozmiary długość ciała 12,5–13,5 cm. Masa ciała 7,5–11 g.
Pożywienie Tak jak większość sikor z rodzaju Poecile owady i ich larwy wiosną, latem i jesienią; nasiona i owoce drzew i innych roślin przez cały rok. Prawdopodobnie robi zapasy żywności na zimę tak jak inne z rodzaju Poecile.
Lęgi Gniazdo Wydłubuje dziuple albo zajmuje opuszczone dziuple innych ptaków i naturalne wgłębienia w drzewach nawet do 18 metrów nad ziemią. Samica buduje gniazdo o fundamentach z mchu, trawy i kawałków kory, dodając miękką sierść na samą górę. Jaja, wysiadywanie i pisklęta Samica składa od 5 do 8 (na ogół 6) owalnych brązowo kropionych białych jaj i wysiaduje je przez 11 do 14 dni.