W pełni samodzielne rządy Bolko II objął w 1323 roku, kiedy w wyniku podziału księstwa opolsko-strzeleckiego dokonanego z młodszym bratem Albertem objął środkową część dzierżaw z Opolem, jako stolicą księstwa.
W 1326 roku ożenił się Elżbietą (zmarła 8 lutego 1348 roku) córką księcia świdnickiego Bernarda, co go chwilowo zbliżyło do polityki przyjaznej Władysławowi Łokietkowi. 5 kwietnia 1327 we Wrocławiu ulegając jednak przewadze militarnej króla Czech złożył hołd lenny Janowi Luksemburczykowi, jako ostatni z piastowskich książąt górnośląskich.
W swoich rządach w księstwie opolskim Bolko II skupił się na działalności gospodarczej lokując wiele miejscowości na prawie niemieckim i dbając o rozwój handlu, rzemiosła, stan dróg i bezpieczeństwo podróżników. Uzyskane dzięki dobrej gospodarności fundusze wykorzystał na wykup w 1351 roku od księcia legnickiego Wacława Byczyny i Kluczborka i od księcia bytomskiego Bolesława Sławięcic. Bolko II szczególnie upodobał sobie Klasztor Franciszkanów w Opolu, w którym kaplica Św. Anny stała się nekropolią Piastów Opolskich. Tam też umierając 21 czerwca 1356 roku został pochowanyAdam Bujak: Nekropolie królów i książąt polskich.