Pod władzą Sowietów W okresie powojennym wnętrze synagogi początkowo pozostało niemal nienaruszone. W pierwszych latach władzy radzieckiej budynek następnie zaadaptowano na magazyn zboża, co doprowadziło do zniszczenia wielu detali wystroju. Zboże wysypywano bezpośrednio na podłogę, a wszelkie elementy wyposażenia były usuwane jako przeszkody.
W latach 50. XX wieku rozwój kołchozów umożliwił budowę nowych magazynów zbożowych na terenach wiejskich, przez co budynek synagogi został opuszczony. W 1956 roku rozpoczęto przebudowę synagogi na kinoteatr „Kurzeme”, o czym donosił lokalny dziennik „Padomju Kuldīga”. W przebudowie synagogi uczestniczyli lokalni robotnicy oraz pracownicy kina „Komjaunietis”. Wiele pracowników uznało udział w przebudowie za „trudny moralnie”. Przykładowo, poetka Alise Lauriņa wspominała, że w trakcie prac zraniła się w nogę o zardzewiały gwóźdź, interpretując to jako karę za udział w niszczeniu miejsca kultu.
10 października 1958 roku otwarto kinoteatr „Kurzeme”, mieszczący 450 widzów. Na jego otwarcie przybył przedstawiciel Związku Filmowców ZSRR z Moskwy. Kino wyposażone było w nowoczesny sprzęt.