W 1877 roku powstał kolejny dom modlitwy, usytuowany w sąsiedztwie istniejącej świątyni. Projekt nowego obiektu opracował architekt . Budynek charakteryzowała zielona kopuła, która stała się rozpoznawalnym elementem krajobrazu nabrzeża Driksas. Budynek określano mianem „nowej synagogi”. Wcześniejsza Wielka Synagoga znajdowała się na terenie ogrodu za nowszą świątynią. Wczesne źródła i pocztówki czasem mylnie przypisywały miano „Wielkiej Synagogi” nowemu budynkowi z kopułą.
Wielka Synagoga została przebudowana w latach 1934–1939. W 1939 roku liczba członków gminy wyznaniowej korzystającej z synagogi wynosiła 671 osób.
29 czerwca 1941 miasto zostało zajęte przez wojska niemieckie w trakcie II wojny światowej. Wszystkie żydowskie domy modlitwy w mieście zostały zniszczone w wyniku podpaleń. Synagoga została spalona 3 lipca 1941 roku wraz z kilkoma Żydami oraz rabinem Leonsem Ovčinskisem wewnątrz. Jesienią tego roku usunięto pozostałości budynków, co zostało przedstawione jako „ostateczne oczyszczenie miasta z wszelkich śladów obecności Żydów”. Współcześnie na miejscu dawnej synagogi znajduje się część zabudowy Wydziału Technicznego Łotewskiego Uniwersytetu Nauk Biologicznych i Technologii.
Przypisy
Jełgawa Kategoria:Religia w Jełgawie