W lutym 1983 roku decyzja o przyjęciu do uzbrojenia szwajcarskiej armii SG 541 została ogłoszona publicznie (w październiku następnego roku przeprojektowany karabin został przemianowany na SG 550, a wersja skrócona na SG 551). Karabin został przyjęty do służby w 1990 roku (stąd oznaczenie wojskowe Stgw 90). Do tej pory wyprodukowano około 600 000 sztuk tej broni.
Opis techniczny thumb|left|100px|Magazynek SG 550 wykonany z przezroczystego tworzywa Automatyka broni działa na zasadzie odprowadzenia części gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Ryglowanie zamka następuje poprzez obrót. Broń strzela z zamka zamkniętego. Regulator gazowy ma trzy tryby pracy: normalny, dla trudnych warunków i do wystrzeliwania granatów nasadkowych. Karabin ma obustronny przełącznik rodzaju ognia. Ma on cztery tryby: broń zabezpieczona, ogień pojedynczy, seria trzystrzałowa oraz ogień ciągły. Broń jest standardowo zasilana z pudełkowych magazynków 20 lub 30 nabojowych wykonanych z przezroczystego tworzywa sztucznego.
Ciężka, kuta na zimno lufa jest zakończona tłumikiem płomieni, który służy także do wystrzeliwania granatów nasadkowych oraz do montażu bagnetu nożowego.