Jako jeden z pierwszych na Pomorzu opowiedział się za konfederacją barską. 16 sierpnia 1768 w Starogardzie doprowadził do zawiązania konfederacji województwa pomorskiego, jednogłośnie obwołany jej marszałkiem. W październiku jego oddziały uległy rozbiciu, ścigane przez wojska rosyjskie Piotra Czertoryżskiego. 13 października Lniski przekroczył granicę pruską, został aresztowany i osadzony w twierdzy w Kołobrzegu. W niewyjaśnionych okolicznościach wydostał się z aresztu. W styczniu 1770 stanął na czele oddziału w sile 1500 ludzi, z którym stoczył kilka zwycięskich potyczek z wojskami rosyjskimi. Pobity 29 stycznia w bitwie pod Kcynią, udał się do Proszowa na spotkanie z Generalnością.
Wszedł do grona czołowych i najbardziej wtajemniczonych członków władz konfederackich. Mianowany agentem dyplomatycznym konfederatów przy pośle francuskim w Wiedniu. W 1772 wziął udział w zjeździe przywódców barskich w Landshut. W 1775 powrócił do kraju.
Przypisy
Bibliografia Wacław Szczygielski, Michał Władysław Lniski w: Polski Słownik Biograficzny, 1972, t. XII, s.