Młode kapelusze wydzielając obfity krwisty sok do złudzenia przypominają zwierzęcą wątrobę. Miąższ 2–6 cm gruby, za młodu miękki, mięsisty, pełen krwistego soku, cielistoczerwony z marmurkowymi żyłkami, o przyjemnym zapachu i kwaskowatym smaku. Rurki 10–15 cm długie, zbite i gęste, białawe, żółtawe, później rdzawobrązowe. Pory drobne, kuliste, 0,2–0,3 mm średnicy. Trzon Boczny, krótki, 2–4 cm długości, słabo zauważalny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki jajowate, gładkie, bezbarwne, o rozmiarach 4–6 × 3–4 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje w Australii, Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Azji i Europie. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2020 r. podano około 250 stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Gatunek znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Norwegii, Finlandii, Szwecji, Litwie. W Polsce w latach 1995–2004 podlegał ochronie częściowej, w latach 2004–2014 – ochronie ścisłej, a od roku 2014 ponownie ochroną częściowej.