W zaistniałej sytuacji członkowie Porozumienia Demokratycznego skupieni wokół Andreja Liapczewa i Atanasa Burowa podjęli decyzję o wyborze nowych władz partyjnych i kontynuowaniu działalności partii bez zbuntowanych delegatówBorisław Gyrdew: Голямото разцепление. Една малко известна страница от живота на Буров (w tłum. Wielki rozłam. Jedna mało znana strona z życiorysu Burowa). Wydawnictwo elektroniczne LiterNet.
Zwolennicy Cankowa, których część wywodziła się z istniejącego w latach 1921–1923 Porozumienia Narodowego, wkrótce potem utworzyli nowe ugrupowanie o nazwie Narodowy Ruch Socjalny. Początkowo formacja wzorowała się na włoskim ruchu faszystowskim, jednak po objęciu władzy w Niemczech przez Adolfa Hitlera w 1933 zorientowała się ku narodowemu socjalizmowi. Stosownie do przyjętego programu członkowie ruchu zmierzali do ustanowienia dyscypliny społecznej i silnej władzy „wodza”. Partia opowiadała się za ingerencją państwa w gospodarkę narodową oraz za ograniczeniem roli parlamentu w zarządzaniu krajem. Organami prasowymi ugrupowania były gazety „Porozumienie Demokratyczne” (bułg. Демократически сговор), „Nowa Bułgaria” (bułg. Нова България) i „Słowo” (bułg.