ukończył medycynę na Uniwersytecie w Pradze, po czym pracował jako lekarz.
Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. W sierpniu 1939 r. prowadził rozmowy z ministerstwem spraw zagranicznych III Rzeszy w sprawie utworzenia samodzielnego państwa białoruskiego. W tym samym roku skutecznie naciskał na Wasilija Zacharkę w sprawie wystąpienia do okupacyjnych władz niemieckich z memorandum lojalnościowym zawierającym propozycje kolaboracji. W 1940 r. został przedstawicielem diaspory białoruskiej przy władzach Protektoratu Czech i Moraw. Od 22 października 1941 r. na okupowanej Białorusi stał na czele Białoruskiej Samopomocy Ludowej, zaś od czerwca 1942 roku – Białoruskiej Samoobrony, która wiosną 1943 r. została przez Niemców rozwiązana. Pod koniec kwietnia 1943 r. powrócił do okupowanej Pragi. W kwietniu 1945 r., w związku ze zbliżającą się Armią Czerwoną, wyjechał na zachód. Po zakończeniu wojny udał się na emigrację do USA, gdzie zmarł 25 lutego 1970 roku.
Przypisy
Bibliografia Jerzy Turonek, „Białoruś pod okupacją niemiecką”, Warszawa 1993 Залесский К. А, „Кто был кто во второй мировой войне. Союзники Германии”, Moskwa 2003
Linki zewnętrzne
Kategoria:Białoruscy politycy Kategoria:Dyplomaci Białoruskiej Republiki Ludowej Kategoria:Białoruscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1970