Michaiła Frunzego, którą ukończył w 1985 roku, zanim wrócił do Afganistanu jako major. 16 października 1986 roku doznał poważnych obrażeń na przełęczy Salang, ale ostatecznie wrócił do służby. W latach 1989–1991 studiował w Wojskowej Wyższej Szkole Sztabu Generalnego, którą ukończył z wyróżnieniem. Awansowany do stopnia generała majora w 1991 roku, a do stopnia generała lejtnanta w 1997.
Kariera polityczna Wszedł do sowieckiego parlamentu, gdzie przez dwa lata pracował w Komisji Spraw Wojskowych. W listopadzie 1992 roku Auszew został wyznaczony na kierownika tymczasowej administracji Inguszetii, z której to funkcji zrezygnował dwa miesiące później, by startować w pierwszych inguskich wyborach prezydenckich. Będąc jedynym kandydatem, zdobył prezydenturę 28 lutego 1993 roku, zdobywszy 98,60% głosów, a dwa lata później został wybrany ponownie.
Podczas I wojny czeczeńskiej aż 200 tys. uchodźców z Czeczenii i sąsiedniej Osetii Północnej nadwerężyło i tak już słabą gospodarkę Inguszetii, ponadto Auszew kilkakrotnie protestował przeciwko najazdom rosyjskich żołnierzy, a nawet groził pozwaniem rosyjskiego Ministerstwa Obrony za wyrządzone szkody.