Kariera polityczna Tebbit należał do grona stronników Margaret Thatcher. Kiedy Thatcher została premierem w 1979 r., Tebbit objął stanowisko podsekretarza stanu w ministerstwie handlu. We wrześniu 1981 r. został członkiem gabinetu jako minister zatrudnienia. Odpowiadał za uchwalenia z 1982 r., który z jednej strony przyznawał rekompensaty niesłusznie zwolnionym za rządów laburzystowskich pracownikom sklepowym, ale z drugiej strony znosił immunitet związków zawodowych w zakresie powództw cywilnych o szkody powstałe podczas nielegalnych strajków. Po zamieszkach w Handsworth i Brixton latem 1981 r. na konferencji prasowej, odnosząc się do sugestii, że zamieszki zostały wywołane przez bezrobotnych, odpowiedział: Dorastałem w latach 30. z bezrobotnym ojcem. On nie wywoływał rozruchów. On jeździł rowerem i szukał pracy i jeździł tak długo, aż pracę znalazł/
Po wyborach 1983 r. został ministrem handlu i przemysłu. Thatcher chciała, aby Tebbit został ministrem spraw wewnętrznych, ale sprzeciwił się temu jeden z najbliższych współpracowników pani premier, lord WhitelawJohn Campbell, Margaret Thatcher: The Iron Lady, Jonathan Cape, 2003, s. 205–206..