Masa ciała świstaka zaczyna się więc w tym okresie wyraźnie zwiększać i do jesieni potrafi wzrosnąć do ponad 6 kg, z czego ponad 2 kg przypadają na tkankę tłuszczową. Puszysty ogon ma długość od 13 do 17 cm.
Podstawę futra stanowi długi, mocny i gruby włos okrywowy. Podszerstek jest zwarty, tworzą go włosy krótsze, wełniste i lekko skręcone. Ubarwienie futra określa się jako rdzawobrązowe przechodzące w brunatnoczarne. Włos pod względem wybarwienia jest znacznie zróżnicowany. U jego nasady mogą dominować kolory czarny lub ciemnobrunatny, wyżej płowy, czarny lub rudy, a na końcach płowy lub beżowy. Ubarwienie futra danego osobnika jest wypadkową dominacji kolorów włosów w poszczególnych jego partiach – od ciemnoszarego przez jasnobrązowy po rudy. Na brzuchu futro ma barwę jaśniejszą – jasnobeżową, żółtawą. Głowa pokryta jest krótszym, przylegającym do ciała włosem i ma zwykle barwę ciemną, czarną i szarą. Między oczami znajduje się jasna plama. Pysk jaśniejszy, siwy. Ogon czarnobrązowy, z końcówką czarną. Futro młodych osobników do 1 roku życia jest wyraźnie ciemniejsze i bardziej puszyste. Linienie następuje zwykle raz do roku, w okolicy czerwca. Samice, osłabione wówczas karmieniem nowego potomstwa, mogą mieć futro niekompletne, a do linienia mogą przystąpić z około czterotygodniowym opóźnieniem.