nie został podniesiony do szlacheckiego stanu.

Elliot służył jako ambasador brytyjski w latach 1783-1789 w Kopenhadze, gdzie starał się łagodzić antagonizmy duńsko-szwedzkie.

W 1787, jako ambasador brytyjski w Danii, odwiedził Paryż, gdzie Erik Magnus Staël von Holstein przekonał go by bronił szwedzkich racji przed brytyjskim parlamentem.

W 1792 został ambasadorem w Dreźnie. Nieco wcześniej ożenił się z 20 lat młodszą Margaret. Mieli 11 dzieci, z których wszystkie dożyły wieku dorosłego, co było wtedy rzadkością.

W 1803 Elliot został wysłany do Neapolu, gdzie służył do 1806.

Elliot był abolicjonistą. Jako gubernator Leeward Islands, doprowadził do skazania i egzekucji Arthura Hodge'a za zamordowanie niewolnika, a jego brat Lord Auckland był autorem Slave Trade Act z 1807.

Lady Elliot Island w Queenslandzie w Australii, nosi imię żony gubernatora.

Przypisy

Bibliografia The Hanging of Arthur Hodge, John Andrews () Zbigniew Anusik, Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787–1792, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Łódź 2000, s.