Gdy OpenGFS działa jako lokalny system, niewiele różni się od systemu plików ext3: Każdy obiekt systemu plików jest opisany za pomocą i-węzła, który w przypadku OpenGFS nosi nazwę dinode (distributed inode, czyli rozproszony i-węzeł). Dane zapisane w pliku mogą być zapisane albo bezpośrednio w i-węźle lub w blokach danych, na który wskazuje i-węzeł, albo w blokach na które wskazują bloki pośrednie. Nazwy plików i katalogów przechowywane są we wpisach katalogowych. Jest jurnaling operacji zapisu, na systemie plików. Jest specjalny blok (superblok) w wiadomym miejscu, w którym przechowywane są informacje gdzie znajdują się inne bloki.
Jednak istnieją pewne różnice w stosunku do ext3: Informacja o wolnych blokach nie jest przechowywana w postaci jednej mapy wolnych bloków. Wolne bloki zostały podzielone na grupy, nazwane grupami zasobów (resource group) i każda grupa ma własną mapę bitów. Dla każdego klienta (komputera który ma załadowany moduł obsługi OpenGFS) prowadzony jest osobny dziennik (journal).