Dla poszczególnych języków układy nieznacznie się różnią. Spowodowane jest to dodatkowymi, charakterystycznymi dla danego języka literami diakrytyzowanymi. W Polsce układ klawiatury pozwalający uzyskać dodatkowe polskie znaki nazywa się klawiaturą programisty (w odróżnieniu od klawiatury maszynistki bazującej na układzie QWERTZ). Polskie znaki diakrytyzowane (ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż) uzyskuje się najczęściej poprzez równoczesne wciśnięcie klawisza i litery podobnej do znaku (np. „ę” uzyskuje się kombinacją klawiszy i ). Wyjątkiem jest litera ź, którą uzyskuje się poprzez wciśnięcie równocześnie klawiszy oraz (gdyż kombinacja i daje w wyniku ż). W komputerach typu Macintosh firmy Apple litery ż i ź były zamienione miejscami, w stosunku do swoich odpowiedników z komputerów PC, tj. + dawało Ź, a + – Ż. Od systemu Mac OS X 10.5 Leopard układ jest taki sam jak w urządzeniach innych producentów.
Większość producentów komputerów i akcesoriów dostarcza na polski rynek klawiatury w fizycznym układzie ANSI, wyróżniające się poziomym klawiszem oraz długim lewym ,czyli identyczne ze stosowanymi w USA.