Od Mniszchów odkupili w 1779 roku Duklę wraz z przyległościami, łącząc swe podkarpackie majątki w jedną całość.
Małżonkowie mocno zaangażowani w sprawy polityczne kraju (zwolennicy Sasów, przeciwnicy Stanisława Augusta), zarządzali swymi rozległymi dobrami poprzez dzierżawców, co nie zawsze było dla nich korzystne. Oboje Ossolińscy ufundowali kilka kościołów, przytułków dla ubogich.
Dziećmi Teresy Stadnickiej byli: Józef Salezy Ossoliński (ok. 1732–1789), wojewoda podlaski. Anna Teresa Ossolińska (1746–1810), wydana w 1760 za mąż za Józefa Potockiego, krajczego koronnego. Maksymilian Hilary Ossoliński (zm. 1791), pułkownik regimentu niemieckiego wojsk francuskich i starosta sandomierskiego. Mariannę Ossolińską z Balic (ok. 1731–1802), którą poślubił w 1769 w Budzimierzu na Słowacji Józef Jan Wandalin Mniszech (1742–1797), miała córkę Julię Teresę Wandalin-Mniszech (1777–1845). Ignacy Ossoliński (1745–1750)
thumb|left|240px|Epitafium Teresy Stadnickiej w kościele w Lesku Według tablic epitafijnych w kościele w Lesku i w Dukli zmarła 6 maja 1776 w Rymanowie i została pochowana u u OO. Karmelitów w Zagórzu.