uległ Szymonowi Winawerowi oraz Arturowi Popławskiemu, a zmierzył się ponadto z Józefem Żabińskim i Janem Kleczyńskim (seniorem), ale wyniki tych spotkań nie są znane. W 1892 w Dreźnie Popiel zajął VI lokatę.

W listopadzie 1894 uczestniczył w ważnym wydarzeniu w życiu szachowym Lwowa — inauguracji działalności Lwowskiego Klubu Szachistów. Przypadł mu zaszczyt rozegrania inauguracyjnej partii, mającej charakter konsultacyjny; po przeciwnych stronach szachownicy zasiedli czołowi szachiści, Popiel i Kazimierz Weydlich, wspierani przez nieco mniej znanych miejscowych graczy, Juliusza Kleeberga i Józefa Kohna. Klub zorganizował niebawem dwa turnieje handicapowe, w których Popiel, jako faworyt, udzielał swoim rywalom przewagi piona i posunięcia. W efekcie w obu imprezach zajął nieco dalsze miejsca (III i IV), a dwukrotnie triumfował Aleksander Osuchowski. Dopiero rozegrane w klasycznej formule mistrzostwa Lwowskiego Klubu Szachistów przyniosły Popielowi dwa zwycięstwa — w 1895 wyprzedził siedmiu rywali, m.in. Kaliksta Morawskiego, Kazimierza Weydlicha, Józefa Kohna, Aleksandra Osuchowskiego, Tadeusza Bujaka, a w 1896 sześciu, w tym Weydlicha, Aleksandra Lorię i Karola Irzykowskiego.