Olelkowicze herbu Pogoń Litewska II, przydomku Słucki – ród kniaziowski w Wielkim Księstwie Litewskim. Protoplastą rodu był Aleksander Olelko Włodzimierzowicz, członek dynastii Giedyminowiczów, poprzez ród Olgierdowiczów.
Olelkowicze wygaśli w linii męskiej w 1592 roku wraz ze śmiercią Jana Szymona Olelkowicza.
Etymologia nazwiska Nazwisko Olelkowiczów ma charakter patronimiczny i pochodzi od imienia Aleksandra Olelka Włodzimierzowicza.
Etymologia przydomku Przydomek Słucki pochodzi od nazwy księstwa słuckiego, w którym władali Olelkowicze.
Pochodzenie Olelkowicze byli rodem książęcym (kniaziowskim), o wielkolitewskim pochodzeniu etnicznym. Należeli do gałęzi rodu Olgierdowiczów z dynastii Giedyminowiczów.
Protoplastą Olelkowiczów był książę Aleksander Olelko Włodzimierzowicz, syn Włodzimierza Olgierdowicza, a wnuk Olgierda.
Historia Historia rodu Olelkowiczów zaczyna się wraz z narodzinami ich protoplasty – księcia Aleksandra Włodzimierzowicza, zwanego Olelkiem, pochodzącego z dynastii Giedyminowiczów. Jego ojciec, Włodzimierz Olgierdowicz był księciem kijowskim, który utracił swoje księstwo w 1395 roku.