Lucas rozwinął ich rozumowanie o krok dalej, argumentując, że wyłącznie niespodziewane przez społeczeństwo zmiany w podaży pieniądza, mogą mieć wpływ na zmiany bezrobocia. Zmiany prawidłowo antycypowane przez społeczeństwo będą skutkowały wyłącznie wyższą inflacją bez wpływu na bezrobocie. Innymi słowy, zdaniem Lucasa aby polityka pieniężna była skutecznym narzędziem w walce z bezrobociem musi być ona nieprzewidywalna.
W 1976 roku opublikował inny wpływowy artykuł zatytułowany Econometric Policy Evaluation: A Critique i znany obecnie jako krytyka Lucasa. Argumentował w nim, że ówczesne modele ekonometryczne gospodarek nie mogą być używane do obliczania wiarygodnych prognoz ekonomicznych, ponieważ zależą one od oczekiwań społeczeństwa odnośnie do polityki gospodarczej rządu. Wraz ze zmianą tej polityki ulegają zmianie również równania opisujące gospodarkę i modele ekonometryczne oszacowane dla danych z jednego okresu, gdy obowiązywała jedna polityka gospodarcza tracą ważność w innym okresie, w którym polityka gospodarcza jest inna. Chociaż nie wszyscy ekonomiści zgadzają się z tezą krytyki Lucasa, miała ona znaczący wpływ na rozwój makroekonomii doprowadzając między innymi do prób uwzględnienia oczekiwań społecznych w modelach makroekonomicznych, co zapoczątkowało nurt nowej ekonomii keynesowskiej.