Instytut Kultury Białoruskiej, w literaturze zwany Inbelkultem lub Inbiełkultem (biał. Інстытут беларускай культуры, Інбелкульт, ІБК) – placówka naukowa założona 30 stycznia 1922 pracująca nad narodowym i kulturalnym odrodzeniem Białorusi w ramach ZSRR.

Geneza Z inicjatywą założenia placówki mającej czuwać nad odrodzeniem i rozwojem kultury białoruskiej wystąpił w styczniu 1921 Ściapan Niekraszewicz na zebraniu pracowników kultury zorganizowanym przez Ludowy Komisariat Oświaty Białoruskiej SRR. Opracowaniem statutu instytucji zajęła się specjalna komisja pod przewodnictwem Źmiciera Żyłunowicza oraz rektor BUP Uładzimier Piczeta, Jazep Dyła i Jewfimij Karski.

10 lutego 1921 powołano do życia składającą się z 15 osób Komisję Naukowo–Technologiczną przy Ludowym Komisariacie Oświaty Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Dzieliła się na trzy oddziały: humanistyczny, przyrodniczy i matematyczny. Postawiono jej za zadanie opracowanie białoruskiej terminologii – głównie w dziedzinie techniki – oraz rozpoczęcie prac nad wydawaniem podręczników w języku białoruskim. IKB rozpoczął faktycznie działanie po 30 stycznia 1922 na mocy dekretu Rady Komisarzy Ludowych Białoruskiej SRR z tego dnia. Dzielił się na sekcje humanistyczną i terminologiczną.