Marek Żuławski (ur. 13 kwietnia 1908 w Rzymie, zm. 30 marca 1985 w Londynie) – polski malarz, grafik, krytyk i eseista.
Życiorys mały|240px|Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie (listopad 1929). Od lewej: Juliusz Studnicki, NN, Maria Szulczewska de Regibus, Marek Żuławski, asystent Jan Sokołowski, Michał Siemiradzki, prof. Felicjan Kowarski, Jan Wodyński, Maria Rużycka. Pochodził z nadzwyczaj płodnej artystycznie rodziny. Był synem Jerzego, dramaturga, tłumacza i pisarza, i Kazimiery z Hanickich, tłumaczki i romanistki. Miał dwóch braci: Juliusza, poetę, prozaika, tłumacza poezji angielskiej i Wawrzyńca, muzykologa, kompozytora, taternika i alpinistę. Wychował się w Zakopanem. Początkowo uczęszczał do gimnazjum w Zakopanem, w 1926 roku ukończył Państwowe Gimnazjum Humanistyczne w Toruniu i zdał egzamin maturalny. Po maturze studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim (przerwane po 2 latach) i malarstwo latach 1926–1933 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (od 1932 roku ASP) u prof. Karola Tichego, a następnie u prof. Felicjana Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego. Po studiach wspólnie z Tadeuszem Trepkowskim założył pracownię graficzną „Atelier 33”. W latach 1932–1935 regularnie wystawiał swoje prace w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie. W 1935 roku wyjechał na roczne stypendium do Paryża.