Sezon 1991 Schumacher zakończył z czterema punktami zdobytymi w sześciu wyścigach, przy czym jego najlepszym rezultatem było piąte miejsce w swoim drugim wyścigu – Grand Prix Włoch, gdzie finiszował przed zespołowym kolegą i trzykrotnym mistrzem świata, Nelsonem Piquetem.
Na początku sezonu 1992 Sauber, planujący zadebiutować w Formule 1 ze wsparciem Mercedesa w roku 1993, powołał się na klauzulę w umowie Schumachera, w myśl której Schumacher w razie wejścia Mercedesa do Formuły 1 miał jeździć dla niemieckiego koncernu. Jednakże ostatecznie Peter Sauber zgodził się, by Schumacher kontynuował jazdę dla Benettona. Rok 1992 został zdominowany przez Williamsa, dla którego ścigali się Nigel Mansell i Riccardo Patrese. Williams FW14B, napędzany mocnymi silnikami Renault, zawierał wiele udogodnień, jak półautomatyczna skrzynia biegów czy aktywne zawieszenie kontrolujące prześwit samochodu. W niewyposażonym w takie rozwiązania Benettonie B192 Schumacher zdobył swoje pierwsze podium, finiszując jako trzeci w Grand Prix Meksyku. Wygrał również swój pierwszy wyścig – odbywające się w deszczowych warunkach Grand Prix Belgii na torze Spa-Francorchamps. Sezon Schumacher zakończył na trzecim miejscu, uzyskując 53 punkty, tj.