Do pomiaru masy stosuje się szczególnie wrażliwą wagę elektroniczną (termowagę), wystarczająco oddaloną od pieca by uniknąć efektów korozji.
Straty masy powodowane są przez: przemiany fazowe (parowanie, sublimacja) przemiany redukcji (redukcja) przemiany reakcji (utlenienie)
Układ rejestrujący zapisuje zmianę masy względem zmiany temperatury lub czasu: dm/dT lub dm/dt. Na takiej krzywej można wyróżnić obszar plateau (nie zachodzi zmiana masy) oraz obszar, w którym masa się zmienia na skutek wydzielania lotnych składników próbki. Zamiast krzywych TG, (lub często wspólnie z nimi) wykreśla się również różnicową krzywą termograwimetryczną, która jest pierwszą pochodną krzywej TG. Na takiej krzywej bardzo wyraźnie widać maksima i minima, które odpowiadają zmianom masy.
Zastosowania Metodę termograwimetrii stosuje się do: oznaczania wilgoci, analizy składu stechiometrycznego i identyfikacji produktów rozkładu, oznaczania produktów gazowych i analizy ilościowej (w połączeniu z IR lub MS), porównywania trwałości termicznej, charakterystyki surowców.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chemia analityczna Kategoria:Materiałoznawstwo