XX wieku agar czekoladowy przygotowywano poprzez podgrzewanie agaru z krwią, natomiast wcześniej ogrzewano wyciąg z mięsa.
Problemem podłoża był wzrost bakterii stanowiących florę fizjologiczną – przykładowo przy posiewie w kierunku gonokoków częściej wyrastał Proteus mirabilis. Dopiero dodawanie do pożywki ristocetyny i polimyksyn (1964), wankomycyny i nystatyny (1967) oraz trimetoprymu (1970) rozwiązało problem bakterii komensalnych.
Skład W skład agaru czekoladowego wchodzą: agar-agar; pepton; mąka kukurydziana; K2HPO4; KH2PO4; oryginalnie krew, najczęściej owcy, przy czym jakość pożywki czekoladowej zależnie od źródła krwi (koza, baran, owca, świnia) jest podobna, obecnie źródłem niezbędnych substancji (hem, NAD etc.) nie jest zwykle krew, ale są one dodawane osobno; ewentualne dodatki (patrz sekcja warianty).
Przygotowanie Pożywkę przygotowuje się poprzez kilkukrotne podgrzewanie i ochładzanie w łaźni wodnej agaru z krwią w temperaturze 100 °C i pod wyższym ciśnieniem;