wznowił działalność dopiero w 1908, pod kierunkiem nowego dyrektora – Władimira Amalickiego, a w 1915 został ewakuowany w głąb Rosji (początkowo do Moskwy, potem do Niżnego Nowogrodu).
Wśród jego uczniów był krystalograf Gieorgij Wulf.
Porzucił karierę naukową i w 1908 r. przeniósł się do Petersburga, gdzie objął kierownictwo wydziału naukowego w Ministerstwie Handlu i Przemysłu.
Był kawalerem szeregu rosyjskich odznaczeń, m.in. srebrnego medalu cara Aleksandra III.
Przypisy
Bibliografia Rektorzy Politechniki 1826-1976, Politechnika Warszawska, Warszawa 1976; Thugutt Stanisław Józef: Nauki geologiczne na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1869-1915, [w:] Kwartalnik Historii Nauki i Techniki nr 1/3, 1956, s. 563-569
Linki zewnętrzne sylwetka Aleksandra Lagorio (w języku rosyjskim)
Kategoria:Członkowie Petersburskiej Akademii Nauk Kategoria:Rosyjscy mineralodzy Kategoria:Petrografowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1917