Po wojnie pracował jako proboszcz w Wyszynach Kościelnych (1945–48), Proboszczewicach (1948–1950), Imielnicy (1950–52), Płońsku (1952–59) i Pułtusku (do 1975). Funkcję dziekana sprawował przez 24 lata, w latach 1957–62 był diecezjalnym wizytatorem nauki religii, w latach 1966–68 był diecezjalnym referentem prasowym. W 1957 mianowany kanonikiem honorowym kapituły kolegiackiej w Pułtusku, w 1959 otrzymał od biskupa Zakrzewskiego godność kanonika gremialnego tejże kapituły. W 1957 odznaczony godnością Szambelana papieskiego, w 1968 mianowany przez biskupa Sikorskiego infułatem–prepozytem kapituły pułtuskiej. Pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Krasnem.
Bibliografia M. M. Grzybowski, Ksiądz infułat Anastazy Rutkowski 1908-1995, Płock 1997
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Duchowni diecezji płockiej Kategoria:Polacy internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Kategoria:Ludzie związani z Płockiem Kategoria:Ludzie związani z Pułtuskiem Kategoria:Ludzie związani z Płońskiem