W 1430 Maciej z Brodnicy sprzedał połowę Lubonia.
W latach 1426-1430 odnotowany został Mikołaj z Lubonia sołtys z Grabowa koło Wrześni, w powiecie pyzdrskim. W latach 1428-29 pełnił funkcję burgrabiego poznańskiego. W 1426 nabył od Jakusza Lubońskiego połowę Lubonia w zamian za sołectwo w Grabowie. W 1426 przedstawił dok tej transakcji sądowi, który uznał jego moc wieczystą, gdyż nikt nie zgłosił zastrzeżeń. W 1427 Mikołaj toczył proces z kmieciami z Żabikowa, którym zajął stado. W 1428 zeznał przed sądem, że jego poprzednicy podzielili dziedzinę Luboń z Janem Błociszewskim i jezioro pozostało wspólne dla ludzi obu stron, a podział ten trwał ponad 3 lata. W 1428 Mikołaj z Lubonia był jednym z poręczycieli za Wojciecha Suczkę, który był tenutariuszem miasta Środy w powiecie pyzderskim. W 1429 Nikel i Stanisław Słap z Dąbrówki w parafii Skórzewo, przysięgli, że nie ręczyli temuż Mikołajowi za odzyskanie od Bogusza Koszuckiego dokumentu w sprawie poręki za Wojciecha Suczkę;