po jej śmierci dziedzina ta miała przypaść temu, kto będzie miał do niej prawo. W 1403 Dobrogost Luboński toczył proces z Wawrzyńcem kmieciem z Chlewisk o 8 sztuk bydła.
W latach 1404-1426 właścicielem we wsi był Jarand Lubomski z Lubonia syn Pomiana i Dobroszki, brat Jakusza Pomiana, herbu Pomian. W 1404 sąd orzekł, że nie ma on być pozywany z oprawy wiennej jego matki Dobroszki w Luboniu. W 1404 sąd orzekł, że jeśli Jan Czapurski zastanie syna Dobroszki w Luboniu, wówczas Dobroszka będzie wraz z nim odpowiadać Janowi o 10 grzywien. W 1406 bracia Jarand i Jakusz Lubomski i Jakusz toczyli proces z Piotraszem Czapurskim o dwie grzywny. W 1408 Jarand toczył proces z Adamem kmieciem z Zaborowa. W 1409 toczył kolejny proces z Zofią z Rzęgnowa dowodząc przy pomocy świadków, że jego dziad, ojciec i on sam posiadali Luboń ponad 30 lat, a Zofia nigdy nie zgłaszała swych pretensji do tych majętności. W 1415 Jarand Lubomski toczył proces z Beatą córką Jana Łódzkiego, za której ojca poręczył wraz z Mikołajem Chomęckim 12 grzywien i jeden wiardunek długów żydowskich. W 1416 Jarand Lubomski był asesorem sądu królewskiego w Poznaniu. W 1426 bracia Jarand i Jakusz Lubońscy herbu Pomian poświadczyli w wywodzie szlachectwa Mirosława Jaskółki.