Pomian oskarżony został przez Piechową z Gądek o napad na jej młyn zbożowy i wypędzenie młynarza. Na te zarzuty odpowiedział, że młyn ten posiadał w zastawie i przedstawił dokument starosty, iż w Gądkach ma w zastawie za 24 grzywny część, która niegdyś należała do Grabiny. W 1388 Pomian z Lubonia przegrał proces z Szabdajem Żydem poznańskim o 5 grzywien i jeden wiardunek wraz z odsetkami za 9 lat. Pomian miał w związku z tym wejść w załogę w Poznaniu, a jeśli tego nie uczyni, sąd orzeknie wzięcie jego dóbr w zastaw (łac. „impignoracio”). W 1388 żona Pomiana Dobroszka toczyła proces z niezidentyfikowaną wojewodziną o 50 grzywien. W 1388 Pomian z Lubonia toczył proces z Andrzejem z Palędzia o dwie grzywny; Andrzej zastawił mu jeden łan, ale nie chciał mu potem dawać z niego żadnych pożytków. W 1388 Pomian z Lubonia wraz z Wawrzyńcem i Stefanem ze Wścieklic toczyli proces z Dobiesławem Świekockim o zabicie brata Wścieklickich, który był sługą (łac. „famulus”) Pomiana. W 1389 Pomian z Lubonia przegrał proces sądowy z Tomisławem z Lubocześnicy o młyn w Lubocześnicy. W 1390 żona Pomiana Dobroszka wraz z Andrzejem Jaskółką toczyła proces z Żydem Szabdajem.