W okresie Wiosny Ludów wrócił do Polski i wstąpił do armii Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Początkowo od Ludwika Mierosławskiego otrzymał nominację na dowódcę obozu powstańczego, który miał się formować w Mieścisku k. Wągrowca (co nie zostało zrealizowane). 23 kwietnia podczas powstania jako major objął dowództwo obozu w Książu. Stoczył tam 29 kwietnia bitwę (bitwa pod Książem) z czterokrotnie silniejszymi siłami pruskimi pułkownika Brandta, w której na skutek odniesionych ran zmarł.
Jego prochy, w dziewięć lat po pogrzebie, wskutek decyzji pruskiego landrata o rozebraniu pomnika, zostały przeniesione do grobowca rodziny DąbrowskichKrzysztof Budzyń (2010), Florian Dąbrowski, w: Śremski Notatnik Historyczny, nr 5, s. IV okładki w Winnej Górze przez Bronisława, syna Henryka Dąbrowskiego, mimo że Florian z rodziną tą nie był spokrewnionyWirtualna Izba Regionalna Gminy Książ Wielkopolski. Jest patronem ulicy w ŚremieŚrem, ulica Floriana Dąbrowskiego i w Książu Wielkopolskim.