Hip-hop w jego wykonaniu brzmiał trochę niezgrabnie w porównaniu z naturalnym nowojorskim brzmieniem, przez co megalomańskie teksty zdawały się jeszcze zabawniejsze: "Godzinami robiliśmy jedno i to samo/Zaraz potem pod prysznic, bo było nam za mało/Jeszcze przed wyjściem szepnęła mi do uszka/Tylko z tobą chcę znów pójść do łóżka" ("We kept on goin' for hours and hours/Straight after to the bathroom for a shower/Just before leaving she held me close and said/I think you're the greatest thing in bed"- "Get Down"). W 1988 r. znalazł się na brytyjskich listach przebojów z nagraniem "Goodgroove" i zyskał nagły rozgłos, biorąc nawet udział, jako jedyny raper, w koncercie Free Mandela na stadionie Wembley.
Późniejszy sukces przyniosły mu jeszcze przeboje "Bad Young Brother*' i „We've Got The Juice", nagrane dla własnej firmy Tuff Audio, którą zajmowała się wytwórnia Phonogram. Współpraca między firmami załamała się jednak, kiedy Derek podjął próbę zaostrzenia swego brzmienia. Kolejne krótkotrwałe umowy z licznymi wytwórniami nie przyniosły niczego konkretnego, chociaż współpracując z SBK pisał piosenki dla Vanilli Ice'a, który firmował je własnym nazwiskiem.
Album:
Bullet From A Gun' (Tuff Audio 1988).
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy raperzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Urodzeni w 1965 Kategoria:Zmarli w 2009