Duńczyca – dawne ramię ujściowe Odry w Szczecinie. Jeden z cieków Międzyodrza; część akwatorium portu morskiego w Szczecinie.

mały|lewo|Duńczyca na odcinku środkowym między Ostrowem Grabowskim (po lewej) i Ostrowem Mieleńskim (po prawej)

Wskutek rozbudowy portu morskiego, począwszy od 2. połowy XIX wieku systematycznie zmieniano jej bieg. Ostatecznie w środkowej części usypano dwie groble przez co ciek został rozdzielony na trzy fragmenty. Pierwsza powstała przed wybuchem II wojny światowej przyłączyła do Łasztowni obszar ograniczony nabrzeżami Polskim, Belgijskim, Niemiec­kim, Słowackim i Czeskim z 64-metrowej wysokości (18 pięter) elewatorem zbożowym „Ewa” (nazwy współczesne) oraz druga – zdudowana współcześnie – łącząca z Łasztownią dawną wyspę Ostrów Grabowski.

Zachodnia część Duńczycy oddziela Wyspę Grodzką wraz z Bielawą od Łasztowni. Na Łasztowni od strony Duńczycy znajduje się Nabrzeże Starówka. Na północnym krańcu tego fragmentu Duńczycy wykonany został Kanał Grodzki będący wejściem do szczecińskiego portu wolnocłowego otwartego w 1898 roku.