Beethoven pojawił się co prawda w Wiedniu by uczyć się u Josepha Haydna, lecz prędko się zniechęcił, gdy jego pracom nie poświęcano uwagi i ich nie korygowano. Haydn polecił więc swego przyjaciela, Albrechtsbergera, z którym Beethoven studiował harmonię i kontrapunkt. Na zakończenie studiów, młody kompozytor otrzymał notę "cierpliwość, pracowitość, wytrwałość i szczerość prowadzą do sukcesu", co odzwierciedla kompozytorską filozofię Albrechtsbergera. Albrechtsberger zmarł w Wiedniu, jego grób znajduje się na cmentarzu St. Marx. Jego wydanie dzieła składają się m.in. z preludiów, fug, sonat na fortepian i organy, kwartetów smyczkowych jednak większość jego dzieł, wokalnych i instrumentalnych, występuje tylko w rękopisach. Znajdują się w bibliotece wiedeńskiego Towarzystwa Przyjaciół Muzyki (Gesellschaft der Musikfreunde in Wien). Około 1765, Albrechtsberger napisał co najmniej 7 koncertów na drumlę i smyczki (trzy przetrwały w Węgierskiej Bibliotece Narodowej w Budapeszcie). Są to dobrze napisane utwory w stylu galant. Prawdopodobnie największą jego zasługą dla historii muzyki są dzieła teoretyczne. W 1790 w Lipsku opublikował traktat o kompozycji, którego trzecie wydanie pojawiło się w 1821. Kolekcja jego dzieł nt.