Do podstawowych sposobów wyznaczania przedziałów klasowych zalicza się metody: punktów charakterystycznych przedziałów klasowych o równej liczbie obserwacji przedziałów klasowych o równej rozpiętości granic przedziałów wyznaczonych na podstawie ciągu arytmetycznego granic przedziałów wyznaczonych na podstawie ciągu geometrycznego granic przedziałów wyznaczonych na podstawie ciągu harmonicznego średniej zagnieżdżonej średniej zagnieżdżonej z modyfikacją odchyleniem standardowym
Poprawnie skonstruowana legenda mapy wykonanej metodą kartogramu składa się z pionowych prostokątów, których wysokość jest proporcjonalna do przedziałów rozpiętości klasowych. Poprawna, ale mniej czytelna, jest również legenda składająca się z prostokątów o równej wielkości.
Zaletą kartogramu jest prostota jego wykonania i łatwość percepcji. Wadą natomiast jest brak zróżnicowania zjawiska wewnątrz jednostki przestrzennej, dające wrażenie równomiernego rozmieszczenia danego zjawiska w granicach jednej przestrzeni. Wady tej nie posiada, bardziej skomplikowany, kartogram dazymetryczny.