W skład warszawskiej organizacji miejskiej wchodziły wydziały, podzielone na okręgi, które z kolei podzielone były na około 200 sekcji. Stworzono policję narodową, zajmującą się kontrwywiadem. Istniała żandarmeria osłaniająca władze narodowe, kasa miejska, komisja weryfikacyjna do spraw podatkowych. Czynna był organizacja kobieca tzw. piątek, zajmująca się opieką społeczną.
Stworzono też sieć organizatorów wojewódzkich, powiatowych i okręgowych podległych Wydziałowi Wojny, pośredniczących pomiędzy administracją cywilną a naczelnikami wojskowymi województw i poszczególnych oddziałów. W końcu sierpnia rząd ogłosił nową ustawę administracyjną. Wprowadzono pięć szczebli administracyjnych, obsadzanych mianowanymi urzędnikami: wieś-parafia-okręg-powiat-województwo. Naczelnikom parafii powierzono powołanie organizacji dziesiątek i setek, obejmujących całą ludność męską zdolną do noszenia broni.
Podstawą finansową powstania był podatek ofiary narodowej, ściągany przez Rząd Narodowy od obywateli posiadaczy lub rozporządzających stałym dochodem. W lipcu rozpisano pięcioprocentową pożyczkę narodową na sumę 40 mln zł. Na rzecz powstania spływały też składki i ofiary z zagranicy. Ze zgromadzonych funduszy finansowano przede wszystkim ekwipunek i utrzymanie oddziałów powstańczych. Za granicą nabyto ok.