Pierwszym sprawdzianem działania nowej organizacji była przypadająca na 9 października 1925 piąta rocznica zajęcia Wilna przez wojska Żeligowskiego. Związkowi udało się podjąć działalność propagandową polegającą na organizacji odczytów, wydawaniu broszur i ulotek, agitacji wśród młodzieży i studentów – miało to służyć podtrzymaniu mitu wileńskiego, który stał u podstaw konsolidacji narodowej Litwinów u progu dwudziestolecia.
Organizacja została rozwiązana decyzją prezydenta Smetony 25 listopada 1938.
Organem prasowym Związku był miesięcznik "Mūsų Vilnius" ("Nasze Wilno").
Bibliografia Krzysztof Buchowski, Szkice polsko-litewskie, Toruń 2006
Kategoria:Historia Wilna Kategoria:Litwa Środkowa Kategoria:Organizacje niepodległościowe Kategoria:Stowarzyszenia na Litwie Kategoria:Stosunki polsko-litewskie (II Rzeczpospolita)