Z początkiem 1954 na drugim semestrze w Princeton, przeszedł na Wydział Fizyki. Studiował Methods of Mathematical Physics pod kierunkiem Eugene'a Wignera. Zdał egzaminy wiosną 1955 i zdobył tytuł magistra (master degree). Wtedy rozpoczął pracę nad rozprawą doktorską, która sprawiła, że stał się sławny. Jego opiekunem naukowym był John Archibald Wheeler. W styczniu 1956 oddał pracę pod tytułem Teoria uniwersalnej funkcji falowej (The Theory of the Universal Wave Function). Praca wywołała ostrą krytykę w gronie znanych fizyków, głównie z powodu interpretacji mechaniki kwantowej. Z tego powodu został zmuszony skrócić tekst pracy doktorskiej. W kwietniu 1957 komisja przyjęła jego skróconą pracę, a w czerwcu ukazał się artykuł Sformułowanie mechaniki kwantowej w terminach stanów względnych (będący streszczeniem jego pracy) w piśmie "Reviews of Modern Physics" Vol 29 #3 454-462, (czerwiec 1957), wraz z przychylną recenzją Wheelera. W świecie fizyki była to jedynie drobna notatka.