W latach 1901–1903 pracował jako inżynier technologii w rakowskiej Hucie Bernarda Handtkego.

Na przełomie 1902 i 1903 r., już jako wicedyrektor Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Metalowych „B. Hantke”, przeniósł się do Warszawy, gdzie został wkrótce aresztowany i więziony X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej, gdzie przebywał tam niemal cztery miesiące, po czym został zwolniony za kaucją. Następnie zesłany w głąb Rosji. W okresie 1906–1907 pracował w Wilnie. Po opuszczeniu więzienia i otrzymania zakazu powrotu do Królestwa Polskiego, pracował w petersburskim i moskiewskim oddziałach British Westinghouse Electric Co., angażował się tam w działalność PPS-Frakcji Rewolucyjnej.Na początku 1904 r. otrzymał wyrok administracyjny skazujący na czteroletnie zesłanie do guberni nowogorodzkiej. Dzięki amnestii ogłoszonej w 1905 r. uzyskał możliwość przyjazdu do Wilna, gdzie ponownie włączył się w prace PPS. Aresztowany pod koniec 1906 r. był przez pięć miesięcy przetrzymywany w więzieniu na Łukiszkach. Po wyjściu na wolność działał w Polskiej Partii Socjalistycznej Frakcji Rewolucyjnej na terenie Rosji. W obawie przed ponownym uwięzienia wyjechał do Chin, gdzie pracował dla towarzystwa „” w Mandżurii, później reprezentował tę firmę w Japonii, USA i Rosji. Po wybuchu I wojny światowej organizował m.in.