miejsce na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli (w tym samym roku zdobył złoty medal na uniwersjadzie) oraz 6. na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 (startował na olimpiadzie także w eliminacjach sztafety 4 x 400 m, która zajęła ostatecznie 7. miejsce) i kolejnych mistrzostwach świata w Edmonton w 2001. Pozostawał w tych imprezach najlepszym Polakiem, mimo iż w reprezentacji wyrósł mu groźny rywal w osobie Marka Plawgo (który m.in. poprawił rekord Polski Januszewskiego).
Pozycję lidera polskich płotków na 400 m potwierdził również na mistrzostwach Europy w Monachium w 2002, kiedy w obronie tytułu z Budapesztu nie zdołał wprawdzie wygrać, ale zajął 3. miejsce. Kontuzja odniesiona w 2003 nie pozwoliła mu startować w mistrzostwach świata w Paryżu w 2003 oraz w igrzyskach olimpijskich w Atenach 2004 oraz przesądziła ostatecznie o zakończeniu kariery sportowej; decyzję o rezygnacji z uprawiania sportu Januszewski ogłosił w listopadzie 2004.
Do sukcesów w biegu na 400 m przez płotki doprowadził go Janusz Iskra, profesor na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach oraz na Politechnice Opolskiej.