W mitologii starożytnych Germanów pojawia się wielokrotnie motyw uczestnictwa bogów w niektórych walkach ludzi (Wotan, Walkirie itd.) – mieli oni sprzyjać jednej lub drugiej stronie (np. według kryterium siły czy dochowywania umów) i doprowadzać do jej zwycięstwa, np. przez użycie tarczy, włóczni itp. w decydującym momencie. Religie przedchrześcijańskie ostatecznie zanikły na terenie Rzeszy w II tysiącleciu, lecz wspomniana tradycja rozstrzygania sporów walką nie upadła, a nawet zyskała na znaczeniu dzięki chrześcijańskim przemianom w samej koncepcji Boga. Germańskie średniowiecze poniosło ją dalej, na zasadzie uniwersalizmu, na wschód i południe Europy.
Rodzaje prób Ordalia stosowano w celu oczyszczenia od zarzutów lub ich potwierdzenia. Stosowano następujące rodzaje ordaliówPolskie postępowanie sądowe znało według Księgi elbląskiej: próbę wody, pojedynek sądowy i próbę żelaza.: próba wagi próba krwawienia próba krzyża próba placka próba Komunii świętej próba wody próba pojedynku próba ognia (żelaza).
Próba mogła być jednostronna (wody czy żelaza) lub dwustronna (pojedynek).