W 1907 został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1907 w korpusie oficerów piechoty i wcielony do Morawskiego Pułku Piechoty Nr 54, który wówczas stacjonował w Pljevlji, w Czarnogórze. Na stopień nadporucznika awansował ze starszeństwem z 1 listopada 1912 w korpusie oficerów piechoty. W 1912 przez pięć miesięcy był przydzielony do Biura Wywiadowczego 1 Korpusu w Krakowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
Podczas I wojny światowej walczył jako dowódca kompanii na froncie rosyjskim. Na kapitana awansował ze starszeństwem z 1 lipca 1915 w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal Pułk Piechoty Nr 54. W 1918 został przydzielony do Ministerstwa Wojny, a następnie do Ambasady w Petersburgu.