Jej zaokrąglony odpowiednik występuje tylko w języku duńskim. Choć zaokrąglenie samogłoski zapisywanej symbolem nie jest sprecyzowane, w zdecydowanej większości przypadków jest to samogłoska niezaokrąglona. Jedynym językiem posiadającym samogłoskę prawie otwartą centralną zaokrągloną jest używany w Ugandzie, który zarazem jest jednym językiem kontrastującym niezaokrąglone i zaokrąglone samogłoski prawie otwarte centralne. Dialekt miasta Hamont języka limburskiego kontrastuje trzy stopnie tylności długich samogłosek otwartych niezaokrąglonych: przednie [], centralne [] i tylne []Choć Verhoeven pierwsze dwie samogłoski zapisuje jako i , to z czworokątu samogłoskowego na stronie 221 wynika jasno, że mają dokładnie ten sam stopień otwarcia (całkowicie otwarty), jest całkowicie przednie, jest centralne, a całkowicie tylne.. Takie potrójne rozróżnienie jest bardzo rzadko spotykane. W latach 2011–2012 komitet Międzynarodowego Towarzystwa Fonetycznego zagłosował przeciw dodaniu do MAF odrębnego symbolu () dla samogłoski otwartej centralnej niezaokrąglonej.
Spółgłoski płucne Pojedyncza artykulacja Podział w kolumnach według miejsca artykulacji;