Po jej oficjalnym zlikwidowaniu przez władze komunistyczne w 1929 przeniósł się do Moskwy, imając się różnych zawodów.
Po II wojnie światowej powrócił na Krym, gdzie został ponownie hazzanem eupatoryjskiej kienesy (1946–1958), po tym jak działalność religijna krymskich Karaimów została odnowiona podczas okupacji niemieckiej (kienesa działała do 1959).
Zmarł w 1971, pochowano go na cmentarzu karaimskim w Eupatorii.
Bibliografia Eliaszewicz Borys, Początek drogi. Z autobiografii nauczyciela i działacza społecznego, "Awazymyz", nr 1 (30), 2011, s. 18–22. Eliaszewicz Borys, W służbie narodu, "Awazymyz", nr 2 (31), 2011, s. 8–10.
Kategoria:Karaimi (biografie) Kategoria:Ludzie związani z Eupatorią Kategoria:Ludzie związani z Krymem Kategoria:Ludzie urodzeni w Poniewieżu Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1971