W 1971 roku został przyjęty w poczet członków rzeczywistych Okręgu Wielkopolskiego Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 392), przez wiele lat był członkiem Rady Artystycznej ZPAF.

Prace prezentował (m.in.) na wystawach: „Krok w nowoczesność” (Poznań 1957), „Twarze” (Poznań 1969), „Fotografowie poszukujący” (Warszawa 1971), „Duogramy – seria informacyjna (Poznań 1972 – pokazywał tu własne duogramy, oparte częściowo na fotografii), „Sztuka alternatywna” (1974), „Hiperfotografia” (Poznań 1978), „Pęknięcia – ku symulacji” (Poznań 1999), „Alchemia szczelinowego otworka” (2003). Autor tekstu „Odcinanie pępowiny” (1998), poświęconego fotografii cyfrowej. Organizator wystaw i sympozjów.

W 1972 został uhonorowany tytułem Artiste FIAP (AFIAP) – przez Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej FIAP. Fotografie Stefana Wojneckiego mają w swoich kolekcjach m.in. Galerii Miasta Brna (Czechy), Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Muzeum Narodowe we Wrocławiu.

Został pochowany 14 stycznia 2023 na cmentarzu junikowskim w Poznaniu.