W 2004 roku została wydana antologia Czas krajobrazu, zawierająca jego teksty autorskie opublikowane w latach 1975–2004.
W 1968 roku został uhonorowany tytułem Artiste FIAP (AFIAP), w 1976 tytułem Excellence FIAP (EFIAP), w 1980 tytułem Excellence FIAP for Services Rendered (ESFIAP) – przez Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej (FIAP).
Po 50 latach pracy twórczej, Pierściński zdecydował się w 2004 roku na spalenie 262 tysięcy naświetlonych przez siebie negatywów w domowej kuchni węglowej w reakcji na brak zainteresowania przejęciem jego archiwum. Nie chciał, by po jego śmierci negatywy trafiły na śmietnik.
Był mężem Jolanty Teresy Pierścińskiej (zm. 2023).
Zmarł w Kielcach, pochowany 26 maja 2017 roku na cmentarzu parafialnym „Nowym” (sektor B1-6-32).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985) Złoty Krzyż Zasługi (2005) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1969, 1976) Medal im. Jana Bułhaka (1985) Medal 150-lecia Fotografii (1989) Medal Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF (2016) Złota Odznaka Honorowa PTTK Srebrna Odznaka Honorowa PTTK Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Kielecczyzny” Źródło:Paweł Pierściński – Pola Pejzażu (biografia).