W roku 1959 stał się współtwórcą (obok Franciszka Walickiego) pierwszego polskiego zespołu rockandrollowego. Był też jego kierownikiem muzycznym. Grupa ta, założona w Gdańsku, nazywała się Rythm & Blues i funkcjonowała do 1960 roku. Śpiewali w niej Michaj Burano, Bogusław Wyrobek oraz Marek Tarnowski. Zyskała uznanie publiczności, lecz ówcześni krytycy byli jej bardzo nieprzychylni. Po rozwiązaniu grupy Rythm & Blues Bogdanowicz założył własny zespół The Twisters, z którym propagował muzykę twist.
W roku 1963 związał się z Warszawą, gdzie nawiązał współpracę z Orkiestrą Polskiego Radia Studio M-2, którą prowadził Bogusław Klimczuk. Bogdanowicz pracował tam jako aranżer i kompozytor. W latach 1964–1967 miał własny zespół wokalno-instrumentalny. Z grupą tą współpracowali pianista Andrzej Kurylewicz, saksofonista Alfred Banasiak oraz inni muzycy. Bogdanowicz prowadził także big-band akompaniujący artystom na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej Pagart.
Jako dyrygent współpracował z wieloma orkiestrami, zarówno polskimi (np. z orkiestrą Polskich Nagrań pod pseudonimem Bob Roy), jak i zagranicznymi (m.in. z orkiestrą teatru Champs-Elysée w Paryżu we Francja). Wiele razy był też kierownikiem muzycznym Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu.