W okresie 1981–1983 był kierownikiem literackim Teatru Współczesnego w Szczecinie.

Jako poeta debiutował w 1964 w miesięczniku „Litery”, w 1966 wydał tomik Odbieranie źródła, później Białe zaduszki (1969), Zwierzyniec Pani Res (1973), Zwierzenia Pani Res (1985), Polowanie na jednorożca (1995), powieść Wronie oko (1977) oraz utwory dla dzieci: Niezwykły skarbiec mistrza Famagusa (1979), Baśń o Wronim Oku (1983), Halo, czy to ZOO? (1986), Rejs z czarodziejem (1986). Autor monografii, esejów i felietonów poświęconych plastyce współczesnej, publikowanych w czasopismach i prasie codziennej oraz w wydawnictwach książkowych (m.in. Malarskie widzenie, Krytycy o nas, Tendencje w sztuce i krytyce). Publikował m.in. na łamach „Punktu” (którego był początkowo sekretarzem, później zastępcą redaktora naczelnego), „Gdańskiego Rocznika Kulturalnego”, „Tygodnika Morskiego” i „Głosu Wybrzeża”. Współpracował z czasopismem „Autograf” i dwumiesięcznikiem „Autograf bis”.