Podczas okupacji niemieckiej we współpracy z Romanem i Margit Sielskimi zajmował się malowaniem i odnawianiem fresków na terenach województwa lwowskiego i tarnopolskiego. Od 1943 wraz z pierwszą żoną Marią był zaangażowany w pomoc ludności żydowskiej(aut. Wiesław Balcerak et al.), Vademecum wiedzy o Stronnictwie Demokratycznym: Stronnictwo Demokratyczne w działaniu wczoraj i dziś, Centralny Ośrodek Kształcenia Kadr Stronnictwa Demokratycznego im. Stanisława Kulczyńskiego, Warszawa 1984, s. 33 (informacja o członkostwie w SD i pomocy Żydom)., działał we lwowskim oddziale Rady Pomocy Żydom („Żegota”), angażował się m.in. w pomoc żydowskim artystom więzionym w getcie.

Po zakończeniu wojny zakładał w Lublinie Związek Polskich Artystów Plastyków, wybrano go do krajowego Zarządu Głównego ZPAP (od 1952 przewodniczący). Pracował jako scenograf w Teatrze Wojska Polskiego w Lublinie, a później w Łodzi. Redagował pismo „Przegląd Artystyczny”.